مزنى ، أبو ابراهيم اسماعيل بن يحيى بن عمرو بن اسحاق از خواص امام شافعى بود در سال 175 ه . ق . در مزينه مصر متولد شد و در نزد امام شافعى فقه را آموخته است ، در فقه و ديگر علوم دستى توانا داشت و شخصى اديب و پرهيزكار و مجتهدى زبردست بود . او اولين كسى است كه فتاواى امام شافعى را جمع‌آورى و تدوين كرد . امام شافعى او را ناصر مذهب خود ناميده است . از تأليفات وى : الترغيب ، الجامع الصغير ، الجامع الكبير و المختصر مىباشد كه كتاب مختصر اصل و اساس كتابهاى مذهب شافعى مىباشد . در سال 264 هجرى درگذشت . مسعودى ، محمد بن عبد الملك بن مسعود ، ( م . 423 ه . ق ) . نصر المقدسى ، ابو الفتح نصر بن ابراهيم المقدسى ، ( م . 490 ه . ق ) . نووى ، يحيى بن شرف أبو زكريا نووى ، شيخ المذهب ، نويسنده منهاج ، روضة الطالبين ، شرح مذهب ، تحقيق و شرح صحيح مسلم و تهذيب اللغات ، ( م . 676 ه ) . هروى ، قاضى أبو سعد محمد بن احمد بن أبو يوسف ، نويسنده الإشراف ( م . 488 ه ) . ولى الدين عراقى ، أحمد بن عبد الرحيم ، پسر حافظ عراقى مشهور ، نويسنده تحرير الفتاوى تحرير اللباب ، و اللباب محاملى را اختصار نموده است ( م . 826 ه . ق ) . سراج الدين بلقينى ، أبو حفص عمر بن رسلان بن نصير بن صالح بلقينى ، كتاب محرر در فقه را حفظ نمود ، از عالمان مشهور در عصر خود و ملقب به شيخ الاسلام و مجد و عصر خود بود . نويسنده‌ى كتابهاى تصحيح المنهاج الملمات برد المهمات ، شرح سنن الترمذى ، ( م . 805 ه . ق ) . جلال الدين محلى ، أبو عبد اللّه محمد بن احمد بن محمد بن ابراهيم المحلى المصرى در سال 791 ه . ق . در قاهره ديده به جهان گشود ، از